GOODBYE FIRMIJN

De herinneringen maken de man. En mijn herinneringen aan Firmijn zijn talrijk. Ik kan ze vrijwel allemaal onder dezelfde noemer plaatsen : beschikbaarheid voor de school, de oud-leerlingenbond Optie en de collega’s.

Firmijn is in feite een uniek geval. Hij is inderdaad bij mijn weten de enige die de evolutie van het PTI vanaf de start op 1 september 1959 onafgebroken persoonlijk beleefd heeft tot op vandaag. Hij was achtereenvolgens leerling, medeoprichter en bestuurslid Optie, leraar, werkmeester en tenslotte technisch adviseur-coördinater.

Ik maakte voor het eerst kennis met hem in november 1962 toen ik amper een paar dagen in dienst was op het PTI. Plaats van de kennismaking was het bureau van directeur Flor Demedts zaliger. Firmijn kwam er – samen met twee medeleerlingen van het 7^de specialisatiejaar planning – pleiten voor de oprichting van een oud-leerlingenbond op het PTI. Het is straks 45 jaar geleden maar ik herinner mij nog levendig die eerste kennismaking. Firmijn voerde er niet het hoge woord, maar wat hij zegde was doordacht en getuigde van realiteitszin. Het trio slaagde in zijn opzet en nog hetzelfde schooljaar werd Optie geboren. Optie werd met de jaren een toren op het PTI-schaakbord en tot op vandaag is Firmijn nog altijd een actief bestuurslid.

Een belangrijke eigenschap van Firmijn was en is dat hij met iederen kon opschieten, van k tot k of van kop tot kuisvrouw. Hij was luisterbereid en indien nodig liet hij eerst zijn hart spreken vooraleer zijn mond open te doen.

Firmijn was iemand die rust uitstraalde. Ik heb hem nooit horen roepen of schelden. Hij was een voetbalscheidsrechter letterlijk en figuurlijk. Iemand die in alle omstandigheden zijn kalmte wist te bewaren. Als scheidsrechter wist hij maar al te goed dat je altijd de bal moet spelen en nooit de man. Hij paste dat ook consequent toe in zijn beroepsleven. Als leraar had hij veel krediet bij leerlingen en collega’s. Ook toen hij werkmeester en later technisch adviseur- coördinator werd, kon hij onvoorwaardelijk op hun medewerking rekenen.

Hij was op vele manieren actief in het schoolleven. Tijdens de middagpauze was hij regelmatig scheidsrechter in de scolaire voetbalcompetie en samen met huismeester-opvoeder Aurèle Van de Walle vormde hij een onvolprezen duo dat onze PTI-ploegen in de interscolaire competities naar vele successen geleid heeft. Firmijn en Aurèle beleefden een sportief hoogtepunt toen hun ploeg – in

                                               - 2 -

het kader van de Coca Cola Trofee – mocht aantreden in het Heizelstadion als voormatch voor een internationale wedstrijd van de Rode Duivels.

Firmijn had veel talenten maar een talent stak er bovenuit. Bij de jaarlijkse opmaak van het lessenrooster voelde hij zich als een vis in het water. Ik heb jarenlang samen met hem het lessenrooster gemaakt. Het boeide hem en hij kende geen rust tot hij voor iedereen het onderste uit de kan gehaald had. Hij had wat dat betreft dezelfde gedrevenheid als Eugène De Coster zaliger. Organiseren en puzzelen waren voor hem geliefkoosde bezigheden.

Firmijn was nooit uitbundig, altijd positief aanwezig,nuchter, bewust en veelal onvoorstelbaar geduldig. De school, Optie en vele generaties oud-leerlingen zijn hem ruime dankbaarheid verschuldigd.

Oud-leerlingen als Firmijn zijn een echte promotie voor de school.

Vriend Firmijn, de tijd is aangebroken om meer aan jezelf en je familie te denken. Doe voortaan waar je zin in hebt en vooral waar je zin in ziet.

Denk eraan : tijd die je met genoegen verliest, is geen verloren tijd !

Paul Franceus